Over bomen en andere mooie dingen

die ik even kwijt wil

Brig -> Fiumelatte

leave a comment »

2016-06-23, de tweede dag van mijn treinreis van Amersfoort naar Esino Lario.

Het begon met een rustig ontbijtje in mijn Hotel Europe in Brig.
Daarna een kijkje nemen op het plein voor het station.
De Matterhorn-Gotthard-Bahn rijdt daar over straat, voor het station langs.

Brig
Het station van de MGB is net naast het SBB-station (spoor 11 t/m 14).
De treinen van de MGB rijden deze morgen niet met Zwitserse precisie, dus ik sta nogal wat te wachten tot er wat voor het station langs rijdt.

Brig

Het is zo vroeg op de morgen al aardig warm. Zelfs met alleen m’n colbertje heb ik het al warm. Die overjas in m’n bagage, zou ik wel eens niet veel nodig kunnen hebben.

Ook nog even m’n ticket voor de terugweg van Chur naar Straatsburg opgepikt. Daardoor wel een speciale trein gemist die voor het station langs kwam.

De trein naar Milaan komt ruimschoots op tijd aan. Ziet er van buiten schitterend uit.

Brig

Inmiddels in de EC 37:
van Brig 09:44 -> Milano Centrale 11:37

Bij het instappen en vinden van een plaats is het een totale chaos.
De trein is allang onderweg, de Simplon-tunnel in, en nog steeds is het gangpad vol met een groep, alweer Oosters aandoende reizigers; jongelui deze keer, met heel veel bagage, waarvoor absoluut geen plaats is in deze fraaie trein.
Uiteindelijk blijken ze allemaal in het verkeerde rijtuig te zitten of zo. In ieder geval zijn ze op een gegeven moment verdwenen. Ik blijf achter op een plaats met naast me een vrije plaats die we volladen met bagage. Dus ik kan, zogegezegd geen kant uit. Maar ik zit bij het raam en ik heb m’n laptopje weer.
Er is heel weinig bagageruimte. De vakjes bovenin zijn bijv. te klein voor mijn koffer.

We komen de tunnel uit. Varzo. Met interessant materieel. Een soort rijdende transformator-wagens, die verbonden zijn met de bovenleiding, lijkt het wel.
Ander gedeeltelijk oud en overgroeid materieel.

We sukkelen nu met de snelheid van een ezel verder. Weinig uitzicht. Alweer een tunnel.

Bam. Nu ineens hoog boven een reusachtig dal. We naderen Domodossola. Dit is al Italië.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Veel verlaten emplacementen hier. Roestige sporen. Onkruid. De Simplon is niet meer top of the bill, zo te zien. Die indruk had ik aan de andere kant, in Brig ook al gekregen. Daar is achter het station een groot emplacement, dat op kaartjes nog wordt aangeduid met “auto-trein”. Ik zag daar niet veel van.

Volgens mijn schema moet ik iets na half twaalf aankomen in Milaan. Het is nu tien voor half elf. De reis bestaat vooral uit stilstaan voor en in het station van Domodossola, tot nu toe.

10:25 We rijden weer. Meer tunnels. Kleintjes. Ik ben benieuwd hoe we nu verder gaan. Dat heb ik eigenlijk niet gecheckt.
Soms lijkt het wel een kantelbak, deze trein. Als ie niet stilstaat of langzaam rijdt, zet ie er behoorlijk de sokken in. En in de (vele) bochten kantelt ie behoorlijk. Kan natuurlijk ook de verkanting van de baan zijn.

De stadjes doen nu wel uitdrukkelijk “Italiaans” aan. Ineens. Niks meer dat aangeharkte, opgeruimde, saaie van Zwitserland. Rommel. Veel ouwe troep.
Een klein stationnetje, waarvan ik de naam niet kan lezen.
Natuursteen-opslag.
De bergen rondom het dal waar we door rijden zijn nog wel indrukwekkend, maar begroeid, behalve helemaal bovenin, en geen sneeuw meer.
Overdekte parkeerplaatsen voor auto’s; het dak bestaat uit zonnepalen.

Langs een meer nu, even. Dan over een brede rivier.
Nu weer een kolossaal meer. De oevers volgebouwd. Steeds kleine stationnetjes, waarvan ik de namen niet kan lezen.
In het meer een piepklein eilandje, volgebouwd met o.a. een kerk. Nog een volgebouwd eilandje.
Mooi. Maar allemaal een beetje mistig. Heiïg is een beter woord.
De Franstalige dames waarvoor ik de bagage bewaak kakelen ononderbroken door.
Gelukkig versta ik het allemaal niet.
Ja. Dit is echt een groot meer. We rijden langs de westelijke oever, een flink stuk erboven. Vaak steile hellingen (naar links; ik zit links in de trein en kan rechts niet veel zien). Eigenlijk alleen een wand van stenen of bomen, meestal. Dus het zal daar nog wel verder omhoog gaan.

Dit zal wel het Lago Maggiore zijn. Zo ziet het er ook uit. Mooi hoor, om langs te rijden, dan.
Ook al veel van die lange dunne cypressen. Hoe heten die?

Het langsrijden zou wel wat langzamer mogen. Met de stoptrein?
Ik geloof dat ik “Mena” las op een stationsbord.
Nog steeds het Lago. De overkant komt nu wat dichterbij. Minder hoog ook. Bovenop een heuvel een prachtige (klooster-?)kerk.
“Arona” nu. Onmiskenbaar.
Ook een paar flats van zo’n tien verdiepingen!

Nu echt de vlakte in. Het meer is alleen nog een vermoeden. Parasoldennen? Kan dat hier? (aangeplant) We crossen een river. Een groter station. Sesto. De rails zijn hier wit geverfd. Dat zie ik al een hele tijd. Alleen nog wat vlakke heuvels. De bergen liggen achter ons. Toch nog een tunnel.
Geen natuursteen meer, maar grind, nu.
Het landschap langs het spoor is altijd een beetje apart. Geen doorsnee-landschap. Veel bedrijvigheid. Vaak in de sfeer van bouw, bouw-materialen, grondstoffen. Veel “achterkanten” van huizen en zelfs van hele dorpjes enzo.

We gaan stoppen voor Gallarate. Stoppen is altijd interessant. Station, met emplacement. Misschien een fotootje? En meestal dus een grotere stad. Van Gallarate heb ik nog nooit van m’n leven gehoord. Maar veel mensen die hier wonen zullen misschien ook nog nooit van Amersfoort gehoord hebben.
11:05 Er moeten geloof ik toch nog meer mensen in. Voor deze trein moet je verplicht reserveren, geloof ik.

Er ontstaat weer enig tumult. De Franse dames worden van hun plaats verjaagd en opgesplitst. Dat geeft wel rust…….
Eigenlijk zit ik ook niet op de goeie plaats. Ik heb al geruild met een Oosterse jongeman, die naast zijn vrouw wilde zitten.
Rust dus niet. Want ze (de praatgrage van de Franse dames) kakelt nu met haar buurman, en schreeuwt naar haar vriendin die een paar stoelen bij haar vandaan zit…..

Het is nu wel behoorlijk stedelijk, buiten.
Het zijn twee werelden. De wereld in de trein, met al z’n dynamiek. Ze deelt nu snoepjes uit aan haar buurman. De wereld buiten de trein die voorbijraast.
En dan is er nog de wereld van mijn laptopje.
Weer vergeten een gedetailleerd reisschema te downloaden voor vertrek! etc.
Het doet me het meest denken aan NZ. Ook door het weer, natuurlijk. Maar ook de “ruime” bebouwing. Hoewel er meer hoogbouw is. De trein trilt nu ineens verschrikkelijk.
Het is alweer over. Even bad vibrations.

Goed beschouwd wonen we in een rare uithoek van de wereld. Piepklein. Nat en koud. Niemand die onze taal spreekt. Heel veel buitenland om ons heen. En maar doen alsof we het centrum van het universum zijn.
Op zo’n reisje als dit kom je er snel achter dat dat toch niet helemaal het geval is.
We passeren Rho. Alweer die 8-verdiepingflats.
Voortdurend stedelijke bebouwing. Niet echt grootstedelijk, maar wel continu. Vanaf het moment dat we het Lago achter ons lieten. Min of meer ononderbroken. Veel industrie langs het spoor. Nuj ook hogere kantoren. Rho Fiera. Een hypermodern station met een grote remise en opstelterreinen. Kantoorflats van twintig, dertig verdiepingen. We knallen een metropool in. Dat is duidelijk.

Milano
Ik geloof dat ik maar eens even ga inpakken. Het zal hier wel niet zo hectisch worden als daarstraks. En deze trein moet nog verder. Naar Venetië. Komt uit Geneve, geloof ik.

In Milaan heel veel foto’s gemaakt op het station.

Daarna met een soort sneltrein naar Lecco, en van daar af met een echt boemeltje naar Fiumelatte. In Fiumelatte kon ik aanvankelijk niet vinden hoe ik het station af moest komen. Het bleek een klein paadje te zijn, met prachtige keitjes belegd. Halverwege het steile pad naar de weg kwam me een dame tegemoet. Dat bleek Victoria te zijn, van het appartement. Ze bracht me naar de auto en naar het appartement. Ze kon zich niet voorstellen dat je dit zonder auto zou kunnen doen.
Zonder bagage is het wel te doen. Er loopt een alleraardigst wandelpad naar het stationnetje. Dat heb ik later ontdekt. Maar daar moet je niet met je koffertje lopen, inderdaad.
Dus daar moet ik maandag nog even iets op bedenken.

Het appartement is prachtig. In alle opzichten.
Behalve dus, dat het nogal ver van de wereld is voor een autoloze.

Na me even geïnstalleerd te hebben, op stap gegaan richting Fiumelatte. Daar zou misschien wel een winkeltje zijn…..
Leuke wandeling, via een piepklein paadje, waar ik ongeveer struikelde over de muurhagedissen. Very interesting. Ik kon ze niet fotograferen. Daar waren ze te snel voor.

Maar geen winkeltje, dus.
Omdat het ongeveer de tijd was dat de trein van Fiumelatte naar Varenna ging (1x per uur; de reis duurt drie minuten), dacht ik: dan doe ik dat maar even.
In Varenna was een welkomstcomité van Wikimania op het station aanwezig. Eén van de meisjes vertelde me dat het vijf minuten lopen was naar de winkels in het dorp. Dat bleken – na een kwartier lopen – alleen maar souvenirshops enzo te zijn. En één heel klein winkeltje waar ze enig eetwaar hadden, maar bijv. geen brood. Nou ja. Maar iets ingeslagen. Ik kom niet om van de honger. De wandeling terug naar het station. Varenna is een soort Valkenburg, maar dan aan een meer.
Kwam onderweg onze vriend … nog tegen. Op het station kwam ik erachter dat er morgenochtend een staking begint: één dag, van 9 de volgende dag 9, geloof ik. Zoiets. Nog checken op internet.
In ieder geval is er wel een behoorlijke bus-shuttle-dienst van het station van Varenna naar Esino Lario.

Het is wat om Wikimania in zo’n (toeristische) uithoek van de wereld te houden…..

Het uitzicht vanuit het raam van m’n appartement is rustgevend….

Vroeg naar bed, want ik moet morgen op tijd in Esino Lario zijn, en als de treinen niet rijden is het anderhalf uur lopen naar Varenna…..

Advertenties

Written by Dick Bos

juni 23, 2016 bij 8:15 pm

Geplaatst in Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: